Facebook

ZASADY WLICZANIA PRACY DO STAŻU PRACOWNICZEGO

ZASADY WLICZANIA PRACY DO STAŻU PRACOWNICZEGO
27.01.2019

WLICZANIE OKRESÓW PRACY W INDYWIDUALNYM GOSPODARSTWIE ROLNYM DO STAŻU PRACOWNICZEGO Na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (dalej u.w.o.p.) ustawodawca wprowadził rozwiązania dotyczące możliwości zaliczenia okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do stażu pracowniczego. Jak wynika z art. 1 ust. 1 u.w.o.p., ilekroć przepisy prawa lub postanowienia układu zbiorowego pracy albo porozumienia w sprawie zakładowego systemu wynagradzania przewidują wliczanie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy, okresów zatrudnienia w innych zakładach pracy, do stażu tego wlicza się pracownikowi także przypadające po dniu 31 grudnia 1982 r. okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. OBOWIĄZEK PRZEDSTAWIENIA ZAŚWIADCZENIA Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy pracownik powinien przedstawić zaświadczenie z urzędu gminy potwierdzające okresy pracy w gospodarstwie rolnym osoby zainteresowanej, w oparciu o posiadane przez nią dokumenty, takie jak np. rejestry gruntów, księgi podatkowe itp. Zgodnie z ust. 2 jeśli urząd gminy nie dysponuje dokumentami uzasadniającymi wydanie takiego zaświadczenia, ma obowiązek zawiadomić o tym zainteresowanego na piśmie. Pracownik zyskuje wtedy możliwość udowodnienia okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym zeznaniami co najmniej dwóch świadków zamieszkujących w tym czasie na terenie, na którym jest położone gospodarstwo rolne. W doktrynie wyraża się pogląd (Tatiana Śmiśniewicz- Podgórska, Praca na roli a świadczenia pracownicze), iż u.w.o.p. „nie dopuszcza jako dowodu zaświadczenia urzędu gminy wystawionego na podstawie zeznań świadków, a już tym bardziej wyłącznie na podstawie oświadczeń osoby zainteresowanej, bowiem art. 3 ustawy wymaga wystawienia zaświadczenia potwierdzającego okresy pracy w gospodarstwie rolnym osoby zainteresowanej, w oparciu o posiadane przez nią dokumenty, takie jak np. rejestry gruntów, księgi podatkowe itp. Jeżeli jednak pracownik złoży to "niewłaściwe zaświadczenie", to podlega ono ocenie zakładu pracy, jak każdy inny dowód. Zakład pracy może więc (i w zasadzie - zgodnie z ustawą - powinien) nie przyznać prawa do danego świadczenia pracowniczego, zwłaszcza gdy sam dysponuje dowodami wskazującymi na odmienny niż podany w zaświadczeniu stan faktyczny." Tym samym, należy stwierdzić, że brak zaświadczenia urzędu gminy powodować będzie konieczność analizy, czy pracownik spełnił wszystkie wymagane prawem przesłanki. Jeżeli pracodawca uzna zeznania świadków, a także inne przedstawione przez pracownika dowody za wiarygodne i wystarczające, powinien wydać decyzję pozytywną co do wliczenia okresu pracy. Należy mieć na uwadze art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, zgodnie z którym przez domownika rozumie się osobę bliską rolnikowi, która: * ukończyła 16 lat * pozostaje z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub zamieszkuje na terenie jego gospodarstwa rolnego albo w bliskim sąsiedztwie *stale pracuje w tym gospodarstwie rolnym i nie jest związana z rolnikiem stosunkiem pracy. O ile nie powoduje większych problemów interpretacyjnych przesłanka wieku, pozostawania/zamieszkiwania z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym i brak związania stosunkiem pracy, o tyle poważne wątpliwości intepretacyjne może budzić przesłanka stałej pracy w gospodarstwie rolnym. Można tu przykładowo wskazać na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2006 r., sygn. akt II UK 42/2006, w którym to Sąd wskazał, iż "stałości pracy w gospodarstwie rolnym" nie należy utożsamiać z nieustannym, przez cały czas, ciągłym, wykonywaniem prac w gospodarstwie. SN podkreślił, iż "(...) wystarczające dla uznania pracy domownika w gospodarstwie rolnym za stałą jest wykonywanie w jej przebiegu wszystkich zabiegów agrotechnicznych związanych z prowadzoną produkcją (tu: roślinną) w rozmiarze dyktowanym potrzebami i terminami tych prac oraz używaniem ułatwiającego te prace sprzętu". Warto też zwrócić uwagę na wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 28 czerwca 1991 r., III AUr 23/91, OSAiSN 1992, nr 10, s. 37, LEX nr 13667, zgodnie z którym dla zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym bez znaczenia pozostaje fakt jednoczesnego uczęszczania do szkoły ponadpodstawowej, o ile z całokształtu okoliczności sprawy wynika, iż nauka nie wykluczała możliwości stałej pracy w gospodarstwie rolnym. --- Autorem artykułu jest Aplikant Radcowski

Stowarzyszenie Wsparcia Obywatelskiego
12 200 24 43